จัดสวน101

จัดสวน101

วันพฤหัสบดีที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552

๒๒:๐๒:๑๑ น.

วันนี้ใช้เวลาห้าชั่วโมงในการรื้อรั้วต้นไม้ของที่บ้านออกทั้งหมด แต่ก็ยังทำได้ไม่หมดจด เพราะมืดซะก่อน ก็เริ่มตั้งสี่โมงกว่าอะเนอะ หนุกดี ใช้แรงเยอะสุดๆ เถียงกะยายดังลั่น รั้วต้นไม้หน้าบ้านเลอะเทอะมานานแล้ว ไม่สวยเอาซะเลย ต้องปลูกใหม่ซะที แต่สมัยนี้ใครๆเขาก็ทำรั้วเป็นอิฐบล๊อกกันหมดแล้วเนอะ แต่ก่อนติดกัน๔หลังเป็นรั้วต้นไม้หมดเลย สวยดี ตอนนี้เหลือบ้านเราเท่านั้น และก็เลอะเทอะด้วย พอดีวันนี้ตกลงกับเพื่อนที่เป็นสถาปนิกว่าจะไปซื้อต้นไม้กันเสาร์นี้ที่ราบ๑๑ เราจะเอามาลงรั้วใหม่ พวกต้นไม้เราก็พอรู้เรื่องอยู่บ้างเพราะชอบทำนู้นๆนี้ๆ ยิ่งพ่อเรานี่เก่งจัด เราอยากปลูกต้นธรรมรักษาเป็นรั้ว เราว่าสวยดี แต่พ่อบอกว่ามันทึบไป บ้านจะร้อนนะลูก

ไม่สน ไม่รู้ล่ะ ก็จะปลูกแล้ว พ่อไม่อยู่เป็นเดือนๆต้องรีบฉวยโอกาส

(เมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาไปปลูกเจดีย์กลางน้ำที่ลพบุรีมา เทฐานราก ใช้ปูนไป๓๑๒ถุง เวลา๑๑ชั่วโมง คนซัก๒๐๐คนได้ ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านแถวๆนั้น เหนื่อยกันสุดๆแต่หนุกมากๆ ให้ความรู้สึกคล้ายๆกับไปค่ายอาสาสมัยก่อน แต่ได้บุญคนละแบบแฮะ)

วันนี้รายการCSRในช่อง๘๐ เขาพูดว่า

ถ้าอยากมีความสุข๓ชั่วโมง...ให้ออกไปกินเหล้า

ถ้าอยากมีความสุข๓วัน...ให้ออกไปท่องเที่ยว

ถ้าอยากมีความสุข๓เดือน...ให้ออกไปซื้อเสื้อผ้าใหม่

ถ้าอยากมีความสุข๓ปี...ให้แต่งงาน

ถ้าอยากมีความสุขตลอดไป...ให้ปลูกต้นไม้

รายการCSRเขาพาไปปลูกต้นไม้กับTOYOTA ปลูก๒๑ไร่เองที่มหาสารคาม ประชาสัมพันธ์ใหญ่เลย ขายรถเป็นล้านคันทำลายมลภาวะไปมากเท่าไหร่ไม่เห็นพูดถึง พวกบริษัทพวกนี้เขาชอบทำอะไรแบบนี้กันน่าดู ตอนดูอยู่ก็คุยกะยายว่า เหมือนเบียร์ช้าง(และเหล้าทุกยี่ห้อ)บริจาคผ้าห่ม๒ล้านผืน ก็ประชาสัมพันธ์น่าดู ทีทำลายสุขภาพคนตั้งหลายสิบล้านคนไม่เห็นพูดถึง (บริจาคของร้อยล้าน งบประชาสัมพันธ์ของที่แจกพันล้าน ทำลายสุขภาพคนในประเทศและสูญเสียทางเศรษฐกิจนับหมื่นล้าน)

ไอ้เรื่องแจกของฟรีใครๆก็ชอบ ชาวเขารับผ้าห่มฟรีๆนี่ก็ไม่ต่างอะไรจากน้องสาวเราไปรับครีมลาแมร์ หรือพวกอีฟโรเช่ห์ฟรีๆที่เอ็มโพเรี่ยมหรอก ของฟรีใครๆก็ชอบ เอามาเต็มบ้านแล้วก็ไม่รู้จะเอามาทำไม

แต่ก่อนไปออกค่ายตามดอยบ่อยๆ เห็นแต่ละบ้านผ้าห่มกันหนาวมีเยอะจัดๆ แต่คนก็ยังขยันแจกอยู่ คนรับก็ยังรับอยู่ เออ ก็แปลกดี

หลายปีก่อนตอนเราไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยซึนามิที่เขาหลัก เห็นกองเสื้อผ้ากองใหญ่ประมาณหอประชุมจุฬา กองอยู่บนพื้นทราย ไม่มีใครอยากได้ ฝุ่นจับเต็มไปหมด คนไทยใจบุญสุดๆ

..................................


ตะกี๊ น้องผู้ชายสนิทกันโทรมาจากBournemouth อังกฤษ เม้ากันอยู่นาน แต่เสียงไม่ชัดเลย คนไปเรียนโทคงเหงาๆกันบ้างมั้ง ตอนเห็น คำว่า Private Number ก็ตื่นเต้ลล์ เพราะเมื่อ๒วันก่อนพึ่งโทรไปHarvardมา โทรไปแฮปปี้เบิ๊ดเดย์ใครซักคนนึงที่๒๗ขวบ ไอ้เราก็นึกว่าเขาจะโทรมาหาซะอีก เพ้อเจ้ออีกแระ ถ้าเขาโทรมาจริงๆเราจะขอแต่งงานเลยทันที ฮ่าๆๆ แต่เราเคยบอกเขาแบบติดตลกไปว่า ถ้าเรียนจบเอกจาก Harvard ก็จะมีคุณสมบัติพอที่จะมาสู่ขอไพร่แบบเราได้ (ฮา)


และที่แปลกมากๆ คือ เกิดมาเราก็ไม่เคยฝันถึงเขาเลย พอไปนอนวัดเมื่อเช้าวันอาทิตย์ก็ดันฝันถึง แต่ที่ตลกกว่าก็คือ หน้าในฝันเป็นหน้าสมัยที่เขาเป็นเฟรชชี่เด๊ะเลย (ยังกะหนังฟันแฉน แฟนฉัน)ยังจำได้ว่าชอบไปยืนคุยที่ระเบียงห้องเขาชั้น๒ ตึกC4 เราอยู่ชั้นล่างเขาอยู่ระเบียงชั้นบน จำได้ว่าเคยพูดว่า "เหมือนโรมิโอกะจูเลียตเลยนะ เดี๋ยวข้าจะปืนเถาองุ่นขึ้นไปหาเจ้า" (หอหญิงเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ ห้ามบุรุษเพศย่างกราย)

เราว่าเรื่องแบบนี้เขาจำคำพูดไม่ได้หรอก อ้อ เด็กรัดสาดห้องข้างๆชอบมายืนฟังด้วย ผู้หญิงห้องข้างๆเราเคยเห็นบนป้ายโฆษณาสายการบินนึง ตอนเห็นที่สุวรรณภูมิก็ยังนึกถึง อื้ม เวลาผ่านไป๑๐ปีแล้วหรือนี่ กรี๊ด แก่กันเเล้วเนอะ


ไอ้โฮ้พถามว่าแล้วเราแต่งงานเมื่อไหร่ เราบอกไปว่า ปลายปีๆ แต่ปีไหนไม่รู้นะ และใครก็ไม่รู้ด้วย ฮ่าๆๆ พอดีเราบอกมันว่า น้องน้ำเชื่อมจะแต่งงานวันที่๑๐นี้ น้ำเชื่อม หงส์ทอง นุ่มเหลือเชื่อน่ะแหละ ไม่รู้ทำไมใครๆก้อมาบอกเรา แต่ตอนฟังหนแรกหลายเดือนก่อนก็งงๆมึนๆนะ

หน้าเพื่อนสนิทน้ำเชื่อมลอยมา

เพื่อนเชื่อมเขาเคยขอเราแต่งงาน เอิ๊กๆ

ตอนนี้ก็กลายเป็นเรื่องตลกร้ายในใจเรา และเรื่องจริงคือ เรา๒คนต่างก็รู้กันดีว่า เราแต่งงานกันได้แน่นอน เพียงแต่ว่าความรักครั้งนั้นเกิดไม่ถูกเวลาเท่านั้นเอง ช่วงนั้นดัชนีหุ้นผันผวนมาก จึงไม่เหมาะแก่การลงทุน

ชีวิตนี้มีไม่บ่อยครั้งหรอก ที่รู้สึกว่าผู้หญิงคนไหนจะแต่งงานและอยู่กับเราได้อย่างมีความสุขทั้ง๒ฝ่าย จนแก่เฒ่า

.............................

คริสต์มาสปีที่แล้วไปงานแต่งงานเพื่อนที่สกลนคร สนุกมากๆ ส่วนปีนี้พึ่งโทรไปจองรถตู้ คริสต์มาสปีนี้จะไปงานแต่งงานเพื่อนที่ร้อยเอ็ด อันนี้ท่าทางจะหนุกกว่าอีก เพราะผู้ร่วมคณะมันมากๆ เจ้าบ่าว๒คนนี้เป็นพวกเพื่อนร่วมหอ สมัยมหาลัย ส่วนเจ้าสาวก็เป็นเจ้าถิ่นทั้งคู่

...............................


เมื่อศุกร์๒อาทิตย์ที่แล้วไปงานแต่งงานเพื่อนคนนึงมา แต่งกับสาวญี่ปุ่น ก็สะเทือนใจพอสมควร เพราะเราเองก็เคยมีความคิดแบบนี้ ซึ่งถ้าวันนี้เรายังอยู่ญี่ปุ่นก็อาจแต่งงานกับหญิงญี่ปุ่นไปแล้ว เพราะวีซ่าได้ตลอดชาติเลย

เพื่อนแต่งที่สโมสรทหารบก

ปีที่แล้วไปงานแต่งงานที่สโมสรทหารบก๒ครั้ง

ที่สโมสรทหารบกหนนึงได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึง ก็รักกันนะ ก็ไปเที่ยว Tokyo Disney Seaด้วยกัน

แล้วพอวันนี้เวลาก็ผ่านไป และความรักก็จบไปแบบตลกๆ

ทุกอย่างผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

อยากได้ความรักแบบCSRที่ร่วมกันรับผิดชอบต่อสังคมและยั่งยืน

................................................

จะมีไหมใครซักคนที่อยากรักกับผู้ชายแบบเรา ผู้ชายที่ชอบอยู่บ้าน ทำกับข้าว(ทำเป็นอาชีพได้ด้วยซ้ำไป) ชอบปลูกต้นไม้ รดน้ำ พรวนดิน เล่นกับแมว หน้าตาก็หล่อประมาณสรพงศ์ ชาตรี (ใครๆก็บอก) ตัวสูงๆ ดำๆ เข้มๆ ไทยๆ

ต้นไม้หรือสัตว์เลี้ยง ถ้าอยากเลี้ยงก็ต้องดูแล หมั่นรดน้ำพรวนดิน ให้ความรัก ให้เวลากับมัน ของแบบนี้ใช้เงินลงทุนต่ำ แต่ใช้เวลาและความใส่ใจสูง


เราบอกตนเองว่า ถ้าปลูกรั้วสำเร็จและต้นธรรมรักษาไม่ตายภายใน๑เดือน ก็ถือว่าสอบผ่านวิชา จัดสวน 101


ปล.อ่านในมติชนสุด เขาวิจารณ์ว่าพระเอกทะวายไล้หน้าละม้ายสรพง เราก็ไม่รู้จะคล้ายกูไหมวะ