เยี่ยวเหลือง...ขอมือหน่อย

เขียนสองอันนะ

อันนึงคือ เยี่ยวเหนียว อีกอันคือ ขอมือหน่อย

เยี่ยวเหลือง เป็นอาการขั้นต้นของเยี่ยวเหนียว ส่วนเยี่ยวที่เหลืองขึ้นทั้งๆที่ดื่มน้ำไม่น้อย นั่นเพราะ เครียดนั่นเอง

เกิดมาเคยเยี่ยวเหนียวแค่ไม่กี่หนในชีวิตหรอก และช่วงนี้ก็ไม่ได้กินวิตามินใดๆให้เยี่ยวเหลืองด้วย

ช่วงนี้ทำงานหนัก (ขอดัดจริตแบบคนทั่วไปหน่อย) แต่จริงๆถ้าคนรู้ว่าทำอะไรก็คงขำ มึงจะทำเหี้ยไรหนัก ฮึ ไอ้ทศ

ปวดตามากๆ ปวดหัวยังไม่เท่าไหร่ อีกไม่นานก็คงต้องไปออกกำลังกายแบบที่อยากทำ และ นั่งสมาธิทุกวันเพิ่มพลังสมองซะหน่อย อยากไปว่ายน้ำทุกวัน สระหน้าหมู่บ้านก็โอเคล่ะ แต่จริงๆชอบว่ายในร่มมากกว่า แบบในโรงยิมน่ะ ครั้งสุดท้ายที่ว่ายเมื่อต้นเดือนที่ชินจูกุ หนุกมากๆ ว่ายอึดมาก พอคิดว่าจะเป็นการว่ายน้ำหนสุดท้ายในโตเกียวรึเปล่าก็ยิ่งว่ายบ้าคลั่งแบบไม่เคยทำมาก่อนเลย ว่ายตลอด2ชั่วโมงเต็มๆ เสียงน้ำทำให้ใจสงบเสมอ คงเป็นคลื่นบัพปฏิบัพเดียวกับในท้องแม่มั้งเลยรู้สึกสงบ


ว่าจะไปเรียนท่าผีเสื้อเพิ่ม ถ้าไม่ว่ายน้ำ ต้องเครียดตายไปข้างนึงแน่นอน ว่ายตอนค่ำๆนะ ไม่งั้นดำตายเลย

ช่วงนี้ก็เดินตากแดดไปขึ้นรถเมล์ ตัวดำปี๋เลยอะ เสียเวลาวันเป็นชั่วโมงๆนั่งรถเมล์ อยากมีรถซักคันจัง


เอาเป็นว่าเรื่องเยี่ยวเหลืองก็เยี่ยวเหลืองเพราะเครียดน่ะละ

เราก็คนง่ายๆนะ เครียดก็บอกกันตรงๆ สบายก็บอกว่าสบาย

ว่างก็บอกว่าว่าง ไม่ว่างก็บอกว่าไม่ว่าง

จริงๆแล้วเรื่องแบบนี้มันแปลกดีนะ คนขี้บ่นต่อให้ว่างก็บ่น คนขี้หึงต่อให้เมียซื่อสัตย์ก็หาเรื่องมาหึงได้อยู่ดี

แล้วเรื่องที่สองสามวันนี้เราเหนื่อยกะการงานเนี่ยนะ มันทำให้พาลไม่อยากคุยกะใครเลยซักคน

เมื่อวานก่อน ตอนนั้นยังไม่เครียดนัก คืนวันอาทิตย์ แต่ช่วงนี้(วันพฤหัส)เครียด ห้ามใครมางี่เง่าใส่


คืนวันอาทิตย์
มีเรื่องเถียงทางโทสับกะหญิงคนนึง เราถามเขาต่อว่า เเล้วไงอีก เเล้วไงอีกเเล้วไงอีก หลายหนล่ะ แล้วตบท้ายว่า พูดให้หมดนะ (ในใจนึก เราอาจไม่ได้เจอกันอีกเลยตลอดชีวิต) เขาก็พูดหมดเลย แล้ววางไปแบบโกรธๆ ซักพักก็โทรมาอีก บอกว่า ถ้าพูดแบบนี้อีกอย่าโทรมาอีกนะ เรานึกขำในใจ โถ แม่คุณ คุณ พูดอะไรออกมาน่ะ ไม่รู้ตัวเลยใช่ไหม

แล้วก็ไม่ได้สนใจไรอีก นึกจะเฉยๆชาๆด้วยซ้ำไป เราเหนื่อยกะเขามามากพอแล้ว เขาคงไม่รู้หรอกว่า ความงี่เง่าบางอย่างเราไม่อยากทน แต่เราก็ทนได้นะ ถ้าอยากทน บางทีเราก็ไม่เข้าใจผู้หญิงหรอก

มีวันนึงหลายเดือนก่อนคุณแพ้ทเธอพูดว่า ถ้าแพ้ทมีแฟนแพ้ทจะงี่เง่าใส่เขา เราก็งงๆ ทำไมละแพ้ท แพ้ทบอกว่า ไม่รู้ดิพี่ทศ แต่มันเปนแบบนี้ทุ้กกะที เรานึกในใจ ก็เพราะน้องแพ้ทตั้งธงไว้แบบนี้ไงจ๊ะ แพ้ทก็เลยงี่เง่า

คุณผู้หญิงที่วางโทสับเราไปก็เช่นกัน เขาตั้งธงไว้เลยว่า เขาจะต้องเอาแต่ใจตัวกะเราให้ถึงที่สุด เราเคยบอกเขานะว่า เราเหนื่อยนะ เอาพอสมควรเถอะ รักกันก็ทำตัวปกติ ปกติอยู่คนเดียวก็ไม่ได้เป็นคนเอาแต่ใจตนเองขนาดนี้ไม่ใช่หรอ ถ้ามีเราเข้ามาในชีวิตไม่ต้องเอาแต่ใจตัวเกินปกติ คือ เราเป็นคนตามใจคนเสมอ ตามใจจนเสียคนกันทั้งนั้น เลยมักคิดว่าเราจะตามใจได้ตลอดไป หารู้ไม่ว่า เส้นบางเส้นขาดผึง ไม่มีปี่มีขลุ่ยได้ง่ายดายแบบที่คุณๆตั้งตัวไม่ทันเลยทีเดียว

และก็ไม่ใช่เพราะคนอื่นๆสาวอื่นใดเข้ามาเกี่ยวด้วยซ้ำ เราเจอคนเยอะนะ ผู้หญิงมารุมชอบจนเอียนเลย55555 แต่เวลาจะเลือกก็คิดแล้วตรองแล้วเสมอว่า นี่ล่ะ ใช่ละ ตกลงฉันจะลองคบเธอนะ อะไรแบบนี้


อ้อ วันนี้เข้าไปสะเป๊ดเหี้ยนิน อ่านแล้วชอบใจ ขอตัดมานิดนึงนะเพื่อนไม่ได้ไปดูมาครึ่งปีได้ แม่งก็ไม่ได้อัพครึ่งปีได้เช้นกัน ฉะนั้นเวลาก็อยู่เท่ากัน


"

แฟนรักเหมือนเดิม ไม่งอแง ไม่งี่เง่า เอาแต่ใจ ถึงขนาดที่รับไม่ได้ แปลว่า ก็มีบ้างตามประสา แต่ยังอยู่ในขอบเขตที่พูดจากันรู้เรื่อง

คงเพราะต่างฝ่ายต่างก็โตๆ กันแล้ว แต่จะว่าไปก็ไม่น่าเกี่ยวนะ คนอื่นที่โตๆ กว่านี้ยังทะเลาะด้วยเรื่องงี่เง่านิดเดียวจนเลิกรากันไปก็เยอะ

ก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่เหนื่อยหน่าย ไม่หวือหวา ไม่บ้าไม่บอ จนไม่เป็นอันทำอะไร ถึงจะมีบ้างแต่ก็ยังเอาอยู่

ความผิดหวังพลั้งพลาดจากอดีตหลายๆ ครั้งที่เจอ คงตกตะกอนได้ที่ ทำให้รู้จักคิด รู้จักปล่อยวางมากขึ้น

หลายครั้งหลายหนที่เห็นคนกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เราเคยเจอ ก็อดที่จะหัวเราะพลางปลอบพลางไม่ได้เหมือนกัน

อย่างว่า นาทีนั้น ใครพูดอะไร ก็ไม่เห็นหรอก เพราะเจ้าตัวกำลังอยู่ในวังวน...ของอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน "



ก็ไม่มีไรหรอก เราเชื่อว่าอีกไม่กี่วันนี้เขาก็คงคิดได้ว่าไม่มีใครแล้ว ก็มีกูคนเดียวเนี่ยละ หล่อขนาดนี้ ฉลาดขนาดนี้ แม้ไม่รวยนัก แต่คุณสมบัติที่มีของคุณทศ(เราว่าเขาหน้าสวยนะแต่หุ่นเฉยๆ) คุณแก่ขนาดนี้ก็ไปหาที่ไหนไม่ได้หรอก แต่ถ้า ไม่โผล่มาจริงๆ เราก็คงปล่อยผ่าน เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ

................

เราเหนื่อยจากงานเรา อันนี้ปวดตา ถ้าเราเหนื่อยขนาดนี้แล้วต้องมาเจอคนเอาแต่ใจตัวอีก เราคงเหนือ่ยกว่าเดิม

................


เล่าเรื่อง

ขอมือดีกว่า


นานแล้วล่ะ น่าจะซัก สามปีแล้วมั้ง

อยากเล่านะ เคยเล่าให้เอ๋ยกะกุ้งฟัง กุ้งบอกว่าน่ารักจัง วันนี้อยากเล่าเรื่องนี้ให้ทุกคนฟัง

นั่งอยู่ที่ทรูเออร์เบ้อนพาร์ค ร้านกาแฟน้องเอ๋(เราเรียกกันแบบนั้น)

รอใครอยู่ก็ไม่รู้ จำไม่ได้ มีเด็กผู้ชายคนนึงอายุซัก23 นั่งคนเดียวเหมือนเรา โต๊ะข้างๆกัน รอคอยการมาพบกันจากแฟนนี่ล่ะ

รออยู่พักใหญ่ เราก็รอใครอยู่ไม่รู้ คงไอ้ยุดอะแหละ

ผู้หญิงมานั่ง บอกขอโทษที่มาช้านะ แต่วันนี้เราเหนื่อยจัง

ขอจับมือเธอหน่อย ผู้ชายก็เงียบๆ ออกแนวเฉยๆ

แล้วผู้หญิงก็จับมือผู้ชายเอนหัวลงซบกะผนังเก้าอี้แสนสบาย

แล้วซักพักหลายนาทีก็ลืมตาขึ้นก็ปล่อยมือผู้ชายและบอกว่า อื้ม พอแล้วล่ะ แค่นี้เราก็หายเหนื่อยแล้วล่ะ ขอบคุณเธอมากนะ

ผู้ชายก็ยังเงียบๆอยู่ แต่เราหันไปแอบมอง เห็นเลยว่าผู้หญิงแลดูความเหนื่อยหายเป็นปลิดทิ้งจริงๆ

..................

เมื่อคืนก่อน เม้าโทสับกะเหี้ยนนท์ มันบ่นเรื่อง ตัวแม่ เราก็งง ตัวแม่คือไร

คงไม่ใช่ภาษาไทยมั้ง


เราบอกว่ากูโชคดีนะ กูไม่ค่อยเจอผู้หญิงงี่เง่า แล้วก็พูดต่อไปว่า เออ แต่จริงๆแล้วเพราะกูเรียกผู้หญิงแมนๆทุกทีเลยว่ะ กูถึงไม่ค่อยเจอ อารมณ์อ้าทตัวแม่ไรของมึง เรื่องแบบนี้แปลกดีว่ะ ทำไมคนเราชอบบ่นเรื่องแฟน เกิดมาเราเคยบ่นไหมวะ ไม่ค่อยบ่นมั้ง ทนไม่ได้ก็เลิกเกี่ยวข้องกันไป ถ้าพึ่งจีบๆก็เลิกจีบไป ก็แค่นั้นเอง

..............

กุ้งนี่น่ารักที่สุดแล้ว แมนชิบหาย อยากได้แฟนแบบนี้