http://www.ethaimusic.com/lyrics3/407.htm
This song is called "kwam cheua" from the album Believe by Bodyslam Ft. Ad Carabao.
--------------------------------------------------------------------------------
มันเกือบจะล้มมันเหนื่อยมันล้าเหมือนแทบขาดใจ
It's almost collapsing, it's tiring. It's exhausting, almost like dying.
เดินมาจนท้อไม่เจอจุดหมายปลายทางที่ฝัน
To walk till disheartened, not finding the destination of the dream.
จะกลับได้ไหมถ้าเดินต่อไปยากเย็นขนาดนั้น ยังถามใจ
Is it possible to turn back if walking on is that much difficult, I still ask myself.
ตลอดชีวิตฉันเจอในสิ่งที่คิด หรือมันจะเป็นอะไรที่ผิด และฉันเองที่หลงทาง
Throughout my life I find in my thoughts, whether it'll be whatever that's wrong, and I myself on that wrong path.
ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่
Life, it should be lived following your dream. No matter how many times you fall.
มันจะไปจบที่ตรงไหน เมื่อเดินเท่าไหร่มันก็ไปไม่ถึง
It will go and end at where-ever, when to walk however much, one also can't arrive.
เดินต่อช้าๆไม่อยากปล่อยฝันให้มันหลุดมือ
Walk on slowly, don't lose your dream, don't let it slip out of your hand.
ที่สั่งให้ฉันไปต่อก็คือความเชื่อเท่านั้น
That which command me to go on is only faith alone.
แค่ในวันนี้เรี่ยวแรงยังเหลือก็ยังต้องฝัน ต้องก้าวไป
Even today, with the strength still left, then still should dream, should progress on.
ตลอดชีวิตฉันเจอในสิ่งที่คิด แม้ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิด จะขอทำสุดหัวใจ
Throughout life I find in my thoughts, even though regardless of whether it'll be right or wrong, I'll do as I'm happy.
ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่
Life, it should be lived following your dream. No matter how many times you fall.
มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่จะยังไงก็ต้องไปให้ถึง
It will go and end at where-ever, but whatever it'll be, one also should go on till you arrived.
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม แต่มันก็ดีที่อย่างน้อย
ได้จดจำว่าครั้งนึงเคยก้าวไป
At the end, if it's not worthwhile, but it's also good that at least you can remember that once you'd ever progressed so.
แค่คนที่เชื่อในความฝัน จะเหน็ดจะเหนื่อยก็ยังต้องเดินต่อไป
Only person that believe in dream, though it will be exhausting, will be tiring, will still want to walk on.
(Interude)
ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง
I truly disheartened by however much, still have hope.
แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล
Even though I blundered however many times, I'll still dream afar.
แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ฉันยังไม่ตายฉันยังคงหายใจ
Even though I fell, I'll probably not die; I'm still not dead, I'll still breath.
แม้ท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง
Even though truly disheartened by however much, still have hope.
แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล
Even though I blundered however many times, I'll still dream afar.
แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ฉันยังไม่ตายฉันยังคงหายใจ
Even though I fell, I'll probably not die; I'm still not dead, I'll still breath.
ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่
Life, it should be lived following your dream. No matter how many times you fall.
มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่จะยังไงก็ต้องไปให้ถึง
It will go and end at where-ever, but whatever it'll be, one also should go on till you arrived.
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม แต่มันก็ดีที่อย่างน้อย
ได้จดจำว่าครั้งนึงเคยก้าวไป
At the end, if it's not worthwhile, but it's also good that at least you can remember that once you'd ever progressed so.
แค่คนที่เชื่อในความฝัน จะเหน็ดจะเหนื่อยก็ยังต้องเดินต่อไป
Only person that believe in dream, though it will be exhausting, will be tiring, will still want to walk on.
ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง
chan tor tae sak gee tee yang mee wang
I truly disheartened by however much, still have hope.
แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล
Even though I blundered however many times, I'll still dream afar.
แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ฉันยังไม่ตายฉันยังคงหายใจ
Even though I fell, I'll probably not die; I'm still not dead, I'll still breath.
แม้ท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง
Even though truly disheartened by however much, still have hope.
แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล
Even though I blundered however many times, I'll still dream afar.
แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ฉันยังไม่ตายฉันยังคงหายใจ
Even though I fell, I'll probably not die; I'm still not dead, I'll still breath.
"""""""""""""""""""""""
"""""""""""""""""""
""""""""""""
ก็ไม่มีอะไรหรอก ได้ฟังเพลงนี้จากไอผ่อดตนเอง ตอนนั่งดูเด็กๆเตะบอลอยู่ที่สนามแถวๆบ้านตนเอง ตอนบ่ายโมง กำลังอยากร้องไห้เลย มาทำธุระอะไรบางอย่างที่เดิม ภาษาไทยคงเรียกว่า สถาบันวิสาหกิจขนาดย่อม อะไรประมาณนี้กระมัง นั่งเศร้าๆอยู่ในโลกส่วนตัวอยู่ดีดี พี่หนิงเดินมาเรียก อ้าววววว พี่เป็นไง เราทักไป แต่ใจไม่ค่อยอยากคุยอะไรกะใคร พี่หนิงทักว่าไปทำไรมา ทำไมอ้วนจัง เราก็หนักมากๆจริงๆล่ะ อ้วนเป็นหมูแล้วเนี่ย
เคยฟังเพลงนี้ที่นี่๑หน เป๊ะ ฟังแล้วก็ยกมือปาดน้ำตา๑ที
หกเดือนก่อนพอดิบพอดี ตรงนี้เลย เคยมาตรงนี้แค่ไม่กี่หนในชีวิต และอาจไม่ได้กลับมาอีก
แต่เพลงนี้ก็ฟังบ่อยๆนะ ไม่ได้รู้จักนัก จนวันนึงไปดูคอนเสิดไรหว่า ของเวอร์จิ้น ฮิตซ์ ปีนั้นบาดี้แสลมเขาได้รางวัลด้วย ปี๒๐๐๕ซินะ เขาก็ขึ้นมารับรางวัลแล้วร้องเพลงนี้ พอท่อนที่พี่แอ๊ดแกร้องแกก็โผล่มาทางทีวียักษ์ๆ ไอ้โบ๊ทบอกว่า เนี่ยมันชอบเพลงนี้มากๆ ชีวิตคนเราต้องมีความฝัน แล้วก็เพ้อๆไรของมันต่อไป (ขอบคุณ เมี่ยง สำหรับบัตรนี้ที่ให้พี่และโบ๊ตมา)
เพลงนี้ ไอ้บอยก็ชอบมากๆ มันเคยบอกว่า สมัยมันเป็นเชฟช่วงเรียนโทที่ซิดนี่ย์ เวลาร้านจะเลิกก่อนกลับบ้านล้างครัว เขาก็ต้องเปิดกัน แล้วจะมีคนบอกว่า น้องบอยเอาดังๆ
เมื่อวานไอ้โบ๊ทมันมาถามเรื่องความฝันชาวบ้าน เราก็เลยเบื่อๆ และนึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา แต่ไอ้คนนั้นมันจะฝันไรนักหนากันนะ แปลกดี ไอ้เราก็ไม่อยากดูถูกความฝันใครหรอก แต่ว่า ก็แปลกดี
ฝันกันเข้าไป โลกความจริงแสนโหดร้าย หาตัวกินฝันเจอกันไหม
รูปสุดท้ายกะเจ้าชาย
