บาดี้ศพ๑๙
วันพุธที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2552
๐๒:๕๙:๓๙ น.
ดูจนจบชื่อหนังขึ้นมาก็นึกสงสัย ๑๙ คืออะไรวะ
ชอบนะ ชอบทีเดียว หนังดี ดูในช่อง๑๑ตะกี๊ ก่อนดูก็เม้าแตกกะมิ้ม ไม่มีไรมากหรอก มิ้มกลัวว่าเราจะสิ้นหวังกะเรื่องงาน ก็ขอบคุณที่เป็นห่วง เลยโทรมาเม้าแตก เพราะดูจากหน้าเราตอนนั้นก็น่าเป็นห่วงจริงๆล่ะเน้อ มิ้มบอกว่าดูดิ ดีนะ มิ้มเคยไปดูกะต้อมมาในโรง แต่ก่อนเราก็ดูหนังโรงบ่อยๆกะต้อมกัน เรากะต้อมชอบดูหนัง ชอบกว่าคนปกติมากเลย หนังสือที่อ่านสมัยก่อนก็คล้ายๆกัน แต่ปัจจุบันต้อมไปบวชคงไม่สึกแล้ว วันก่อนเราไปนั่งกินKFCคนเดียวก็คิดถึงต้อมมากๆ ตอนเด็กๆก็กินกันบ่อยๆ ต้อมชอบ
แต่ที่ไม่ชอบใจในหนังก็คือ เอาชีวิตหมอวิสุทธิ์มาทำ และก็หน้าตาตัวแสดงเหมือนเกินไป แม้ว่า จะชื่ออื่นก็ตาม แต่คดีหมอฆ่าเมียนี่มันสะเทือนใจมากๆ หลายปีก่อน ให้กินยาสลบในร้านอาหารก็เหมือนกันเกินไป ครอบครัวผู้ตายสะเทือนใจแน่ๆ ถึงแม้ศาลจะพิพากษาไปแล้ว สื่อ ก็ไม่น่าจะมีสิทธิ์กระทบกระเทียบกระแนะกระแหนแบบนี้เลย แม้หนังจะทำได้ดีมากๆ แต่เราก็รู้สึกแปลกๆกับเรื่องที่เอามาเปรียบเทียบ แม้เขาจะดูเป็นคนไม่ดีแต่คนเราก็ต้องให้เกียรติกัน
เพลงประกอบ เพราะมากๆ เพลงอะไรไม่รู้ แต่ว่า เนื้อร้องที่ติดหูคือ “คิดถึงเธอทุกที...ที่อยู่คนเดียว” เราคิดว่าเราได้ยินหนแรกในutubeเป็น MVที่ประกอบงานบาสบัญชี จุฬาธรรมศาสตร์ ดูMVแปลงตัวนี้แล้วชอบมากๆ แต่MVจริงเพลงนี้ก็ไม่เคยดูอยู่ดี คิดถึงแฟนเก่าสุดๆ เพราะในนั้นเขาให้ตัวแสดงแทนเป็นหนุ่มธรรมศาสตร์กะสาวจุฬาที่ใส่จีบรอบ แล้วสมัยแฟนเก่าเราเรียนปี๑ก็ใส่จีบรอบทุกวันเหมือนในMVนั้นเลย
แต่มาทราบว่าเพลงนี้ประกอบหนังเรื่องนี้ ก็ตอนน้องเราบอก ว่า เพลงหลอนมากๆ หนังเรื่องนี้หลอน น้องชอบดูหนังผีไม่รู้ทำไม เห็นเมื่อคืนนี้มันก็บอกว่าไปดูมา ส่วนเราชอบดูหนังดราม่า
พึ่งรู้ว่าเพลงนี้ คุณแพ้ท เขาร้อง นึกว่าเจนนิเฟอร์คิ้มมาตลอดหลายปี และทุกๆครั้งที่ได้ยินเพลงนี้ก็คิดถึงแฟนเก่าแบบในMV แต่ในหนังนั้นนางเอกสั่งเสียไว้ว่า”ให้ตัวเอกคิดถึงตนทุกครั้งที่ได้ยินเพลงนี้” โหย ตอนดู นึกหลอนในใจเลย แม่งเอ๊ย เหี้ยอะไรกันนี่ เมื่อคืนวันเสาร์เราพึ่งฝันถึงแฟนเก่าเอง ครั้งแรกในรอบหลายล้านปีที่เขาโผล่มาในฝัน ฝันร้ายมากด้วย
หนังก็เปิดตัวว่าคุณแพ้ทเธอร้องอยู่บนเวทีดูคล้ายๆละครเวที เรื่อง ทวิภพ ที่เราเคยไปดูเขาเล่น อันนั้นไปดูกะแพมเราจำได้เลย หนุกมาก คิดถึงแพมเป็นบางทีเวลากลุ้มใจ
แต่เห็นในหนังแล้วก็นึกสงสัย ทำไมคนทำหนังมักชอบให้หมอมีบุคลิกต่างจากคนทั่วไป หมอก็คนปกตินะ (เรามีพี่เป็นหมอตั้ง๓คน) ไม่เห็นจะต้องแปลกอะไรนักหนาเลย
แต่หนังดีนะ ดูกันล่ะกัน ช่วงนี้ระบาดอยู่ทางUBC 11
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
About Me
- ทศ พิทักษากร
- Tokyo, Japan
- น้องสาวชื่อ ทอรุ้ง พ่อเป็นลูกคนเดียวของปู่กะย่า แม่เป็นลูกคนเดียวของตากะยาย น้องสาวมีลูกไม่ได้ ชอบเลี้ยงแมวมากกว่าหมา ตอนเด็กๆโดนหมางับที่โคนขา@เขาใหญ่ เลยไม่ค่อยรักมัน แมวเลี้ยงมาหลายตัวมากๆ หมาเลี้ยงมาและรักตัวเดียวชื่อ แตงโม ไก่แจ้ก็ชอบ ตอนเด็กที่บ้านมี๓๐ตัวได้ แต่้ตอนนี้อยากเลี้ยงนกยูง เ็ห้นว่าสวยดี เรื่องแฟนไม่คิดมาก ยังนึกไม่ออกว่าแต่งงานเมื่อไรดี แต่พ่อห้ามแต่งก่อนสามสิบ ส่วนจะมีบุตรสืบสกุลหรือไม่ ไม่ค่อยแน่ใจ เพราะหมอบอกว่าต้องดูสุขภาพภรรยาด้วย ว่ามีได้ไหม บ้านเราไม่ค่อยแข็งแรงกันอะ เป็นโรคทางพันธุกรรมบางอย่าง ความสามารถพิเศษ : เรียนจบนักธรรมตรี แต่ไม่เปรียญซักกะประโยค แต่ก็ยังขยันกินเหล้าอยู่ นอกจากทำมาหาเลี้ยงชีวิตแล้ว งานอดิเรกคือ ชอบอ่านหนังสือมากๆ ในรอบสี่ปีนี้ใช้ชีวิตในห้องสมุดเป็นหลัก สำหรับเราเราเรียกมันว่าโลกไร้กาลเวลา โดนดูดเข้าไปบ่อยๆ อ้อ เราสายตาไม่สั้นนะ ไม่เนิ้ดเลยด้วย เป็นผู้ชายตัวใหญ่ ใส่เสื้อที่ซื้อตามสวนจตุจักรไม่ได้ ชอบผู้หญิง ตัวเล็ก ผมสั้น ตาสวย แก้มใส เสียงหวานๆ พูดได้มากกว่าสองภาษา จะสามสี่ห้าภาษาก็ได้ไม่ว่ากัน เรียนเก่งๆ ญาติน้อยๆ ชอบอยู่บ้าน เล่นดนตรีได้ ทำบัญชีได้ ขับรถไม่เป็น
0 comments:
Post a Comment