Tuesday, June 30, 2009

Italian Job, the

Italian Job, the

Sunday, June 28, 2009

11:00:48 AM

ตื่นมาเพราะฝันร้าย แล้วพูดกับตนเองว่าบางเหตุการณ์ก็จำไม่ได้ว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่จำได้ว่าเคยเกิดขึ้น แล้วก็นึกออกว่า ทามิโกะ นากายาม่า นี่นา มันเกิดเพราะเขานี่นา ปีครึ่งได้แล้วนี่


นั่งเซ็งๆดูทีวีแก้ฝันร้าย ก็มีหนัง ดิอิตาเลี่ยนจ๊อบ โผล่มาช่อง๑๒ ก็ดูตั้งแต่ต้นเลย ชอบมากๆเรื่องนี้จำได้แม่นมากๆว่าดูที่Macquarie Shopping Centre กะ กร ในโรงตื่นเต้นมากๆ ชอบสุดๆ หักเหลี่ยมเฉือนคมกันชิบหายเลย เป็นหนังโจรกรรมที่เราชอบที่สุดแล้ว


ชอบรถมินิมาแต่ไหนแต่ไร แต่ชอบตัวเก่ามากกว่า รถมินิใหม่เอี่ยมในหนัง๓คันนี่ซิ่งสนุกเหลือหลาย ดูไปก็อยากได้ไป เราว่าทุกคนที่ดูเรื่องนี้ก็ต้องอยากได้มินิโฉมใหม่


แม่ชอบเล่าว่างานแต่งงานใหญ่โตของพ่อและแม่ แต่เจ้าบ่าวขี่รถมินิคันจิ๋วมาพร้อมเจ้าสาวหน้างาน และพ่อก็ชอบเล่าเรื่องรถเต่าโดนหมาบ้านแม่ฉี่ใส่ล้อสมัยหัดจีบกัน ทั้ง๒คันนี้สีฟ้า แต่พอมีเราเขาก็เปลี่ยนมาใช้รถครอบครัว เฟี้ยทกัน ทุกวันนี้แม่ก็ยังเป็นแม่ ชอบเอาตะกร้านู้นนี่นั่นมาใส่ไว้ในรถเสมอ ทำยังกะว่าเรากะน้องยังตัวเล็กๆนั่งรถเฟี้ยทอยู่งั้นแหละ ส้มบ้าง น้ำบ้าง อะไรก็ไม่รู้


ประมาณต้นพฤษภาไปคาร์แคร์เพื่อน วันนั้นเพื่อนซื้อเครื่องทำกาแฟใหม่มาแล้วเรียกเราไปชิม แล้วมีผู้หญิงคนนึง ขี่รถมินิใหม่กิ๊กสีน้ำเงิน ก็มาชิมด้วยเหมือนกัน แล้วจู่ๆเขาก็ถามเราว่า “เธอเคยเรียนที่ไหนมาบ้างป่าวอะ? ทำไมคุ้นหน้าจัง” เราก็ตอบกลับไปว่า “อ๋อ ก็พอจะเคยเรียนหนังสือมาบ้างเหมือนกันครับ มีการศึกษาเล็กน้อยถึงปานกลาง ตอนเด็กๆเรียนอนุบาลกานดาครับ” แล้วก็ขำคิกๆคนเดียว แล้วเจ้าของร้านก็หันมาบอกว่า ก็แมคควอรี่ไง แล้วผู้หญิงคนนั้นก็อ๋อ เราก็ไรวะ งงๆ แต่ผู้หญิงไทยหน้าจีนๆคนนี้เราไม่เคยเห็นแถวๆนั้นหรอก แต่เขาคงเคยเห็นเรามั้ง


พอปลายพฤษภา นั่งๆอยู่ มิ้มก็หันมาถามเราว่า “ทศๆ รู้จักผู้หญิงคนนั้นป่าว?” เราบอกว่าไม่ มิ้มบอกว่า “เขาขับมินิสีเหลือง เห็นหันมามองบ่อยๆ” เราก็งงๆ กูจะไปรู้จักได้ไงวะ นึกในใจ ไปไหนมาไหนคนมองก็ปกติออก มิ้มอย่าตกใจ ฮ่าๆๆ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ผู้หญิงขับมินิมักอยากรู้จักเรา(ฮา) สรุปได้ฮาไหม

ในรายการตะลุยปาร์ตี้ที่ดูครั้งล่าสุด คุณ ท๊อป แกพาไปดูงานฉลอง๕๐ปีมินิที่อังกฤษเลย

ดูแล้วสนุกดี ยิ่งตอนDrift โชว์นี่สนุกมากๆ อยากไปนั่งเลย นึกในใจนี่กูดูหนัง ดิ อิตาเลี่ยน จ๊อบ อยู่ป่ะวะเนี่ย แล้วก็มีพวกรถขับมาจากหลายๆที่แถวๆยุโรพ ก็มางานฉลองกัน ขับจากมอสโคว์มาใช้เวลา๕วันเองล่ะ


เราก็มีความใฝ่ฝันอยากขับsmart เที่ยวรอบไทยนะ ไปกันสองคนกะแฟนน่าจะดี แล้วก็อยากขี่มอไซเที่ยวรอบญี่ปุ่น เมืองไทยขี่มอไซตายไวไปหน่อย อยู่ญี่ปุ่นขี่มอไซง่าย ยังไงก็ไม่มีอุบัติเหตุ แต่นั่นก็แค่ความใฝ่ฝันก็ไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะมีวันเป็นจริงได้ไหม เพราะนอกจากมีเงินพอ ก็ต้องมีเวลาด้วย และถ้ามีลูกก็คงทำแบบนั้นไม่ได้


เวลานี่ จู่ๆก็รู้สึกว่าไม่พอ เมื่อคืนก่อนหลับไปคิดได้ว่า ต้องตัดงานบางส่วนทิ้งไป เพราะถ้ามัวโอ้เอ้ จะไม่ทัน

ปีที่แล้ว งานมินิที่หัวหมาก เราก็ไป ก็หนุกดี เห็นรถมินิจอดเรียงๆกันเป็นร้อยคันทั้งใหม่และเก่า ช้อบชอบ


กลับมาที่หนังอิตาเลี่ยนจ๊อบดีกว่า

ตอนแก๊งหมูบินเขายกเค้าบ้านเศรษฐี เราก็ตื่นเต้นกับข่าวนะ รู้สึกเหมือนหนังเรื่องนี้เลย ต้องมีทีมขับรถเก่งๆ ต้องมีคนเจาะเซฟ มีคนดูต้นทาง ทำงานเป็นทีม วางแผนรัดกุม ขโมยทีเป็นสิบสิบล้าน คงมันน่าดู ยิ่งถ้าเข้าคุกไปแล้ว อีกหน่อยกลับออกมายิ่งเก่งน่าดู ในคุกนี่เป็นที่ที่มีวิชาอะไรต่อมิอะไรสารพัดเลย และ ลักทรัพย์โทษไม่หนักหรอก ไม่กี่ปีก็ออกมาแล้ว

มีป้ายโฆษณาโรงแรมรูสเวลท์โผล่มาในฉากซักสองวินาที เรานึกถึงคำของประธานาธิบดี ธีโอดอร์ รูสเวลท์ ประมาณว่า “ถ้าคุณเป็นโจรธรรมดาคุณก็สามารถขโมยรถไฟได้ แต่ถ้าคุณเป็นโจรชั้นเยี่ยม คุณสามารถขโมยรางรถไฟได้” แต่เมืองไทยก็คือเมืองไทย รถไฟคนไม่ได้สนใจอะไรกันนักหนา แต่ทุกๆประเทศที่เจริญแล้ว โตได้ด้วยรถไฟ ไม่เชื่อดูพวก การ์ตูนสอนเด็กซิ ใช้รถไฟสอนทั้งนั้น กอร์ดอนอะไรงี้ ญี่ปุ่นก็เจริญได้ด้วยรถไฟ ดร.ซุนยัดเซ็นก็เชื่อมั่นว่า จีนจะเจริญได้ด้วยรถไฟทั่วประเทศ หรือในยุโรพรถไฟก็ทั่วถึงกันหมด

เราล่ะเบื่อเสียงดังของรถบรรทุก เบื่อการสร้างถนนเต็มทน ทุกวันนี้ฝุ่นเต็มบ้าไปหมด ถนนใหญ่เกิน๒เลนส์ รถก็วิ่งกันไว เสียงดัง มลพิษเสียงเยอะ น่ารำคาญ ถนนวงแหวนแถวบ้านเสียงดังมากๆ พอเสียงดังอัตราเสี่ยงต่อโรคหัวใจก็สูงขึ้น

เฮ้ย พึ่งนึกได้ พรุ่งนี้มิ้มชวนไประยองนี่หว่า แล้วไปไหมนี่ ไม่เห็นโทรมา

ท่าเรือน้ำลึกจากระยองถึงกรุงเทพ ทำไมไม่มีรถไฟวิ่งเร็วๆไว้ขนส่งสินค้า ประเทศไหนจะโง่ได้เท่าไทยแลนด์ ที่ให้รถบรรทุกเยอะๆขนแทนรถไฟ ต้นทุนสูงกว่ามหาศาล

อ้อ ขโมยรางรถไฟหมายถึง ถ้ามีอำนาจรัฐมากพอการขโมยสัมปทานทำได้อย่างแนบเนียนและสมบูรณ์อยู่แล้ว โดยผลตอบแทนรัฐอาจต่ำและผู้บริโภคได้ประโยชน์น้อยกว่าที่ควรจะเป็น

(หัวหน้าพรรคร่วมรัฐบาลเป็นเจ้าของบริษัทรับเหมาสร้างรางรถไฟ ได้ไหม)
.........................................


วันอังคารที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552

๐๒:๐๕:๓๒ น.

ก่อนนอนเมื่อคืนดูหนังอังกฤษเรื่อง Love & other disasters หนังหนุกดี ดูหนสองแล้ว ในเรื่องนี้นางเอกก็ใช้รถมินิเก่าๆเช่นกัน แปลกดีที่วันนึงจะดูหนัง๒เรื่อง และแปลกดีที่มีรถยี่ห้อตัวเดียวกันเป็นอุปกรณ์นางเอกพระเอก

0 comments:

About Me

ทศ พิทักษากร
Tokyo, Japan
น้องสาวชื่อ ทอรุ้ง พ่อเป็นลูกคนเดียวของปู่กะย่า แม่เป็นลูกคนเดียวของตากะยาย น้องสาวมีลูกไม่ได้ ชอบเลี้ยงแมวมากกว่าหมา ตอนเด็กๆโดนหมางับที่โคนขา@เขาใหญ่ เลยไม่ค่อยรักมัน แมวเลี้ยงมาหลายตัวมากๆ หมาเลี้ยงมาและรักตัวเดียวชื่อ แตงโม ไก่แจ้ก็ชอบ ตอนเด็กที่บ้านมี๓๐ตัวได้ แต่้ตอนนี้อยากเลี้ยงนกยูง เ็ห้นว่าสวยดี เรื่องแฟนไม่คิดมาก ยังนึกไม่ออกว่าแต่งงานเมื่อไรดี แต่พ่อห้ามแต่งก่อนสามสิบ ส่วนจะมีบุตรสืบสกุลหรือไม่ ไม่ค่อยแน่ใจ เพราะหมอบอกว่าต้องดูสุขภาพภรรยาด้วย ว่ามีได้ไหม บ้านเราไม่ค่อยแข็งแรงกันอะ เป็นโรคทางพันธุกรรมบางอย่าง ความสามารถพิเศษ : เรียนจบนักธรรมตรี แต่ไม่เปรียญซักกะประโยค แต่ก็ยังขยันกินเหล้าอยู่ นอกจากทำมาหาเลี้ยงชีวิตแล้ว งานอดิเรกคือ ชอบอ่านหนังสือมากๆ ในรอบสี่ปีนี้ใช้ชีวิตในห้องสมุดเป็นหลัก สำหรับเราเราเรียกมันว่าโลกไร้กาลเวลา โดนดูดเข้าไปบ่อยๆ อ้อ เราสายตาไม่สั้นนะ ไม่เนิ้ดเลยด้วย เป็นผู้ชายตัวใหญ่ ใส่เสื้อที่ซื้อตามสวนจตุจักรไม่ได้ ชอบผู้หญิง ตัวเล็ก ผมสั้น ตาสวย แก้มใส เสียงหวานๆ พูดได้มากกว่าสองภาษา จะสามสี่ห้าภาษาก็ได้ไม่ว่ากัน เรียนเก่งๆ ญาติน้อยๆ ชอบอยู่บ้าน เล่นดนตรีได้ ทำบัญชีได้ ขับรถไม่เป็น
View my complete profile